„Ważniejsze jest poznanie, jaki pacjent ma chorobę, niż jaką chorobę ma pacjent” To stwierdzenie Williama Oslera bardzo dobrze oddaje filozofię HOLISTYCZNEGO PODEJŚCIA DO ZDROWIA. Określenie „holistyczny” pochodzi od greckiego słowa holos czyli całość. Nie jesteśmy tylko zlepkiem części, lecz integralną, przemyślaną całością. Poszczególne układy naszego organizmu nie funkcjonują oddzielnie, stanowią system naczyń połączonych. Jednoczenie na stan tych układów wpływa nasza psychika, nasze postrzeganie rzeczywistości. Nie można patrzeć na zdrowie człowieka tylko z perspektywy jego ciała. Potrzebne jest szersze spojrzenie – HOLISTYCZNE. Według tego podejścia choroby wynikają z zaburzeń we wszystkich sferach życia, a przede wszystkim duchowej i emocjonalnej. Przywrócenie równowagi w tych sferach umożliwi przywrócenie zdrowia fizycznego pacjenta. Żadnego aspektu życia nie można rozważać w oderwaniu od innych. Wszystkie aspekty życia wzajemnie na siebie wpływają. Uzdrawiając całe życie, usuwamy chorobę. Jest to tak oczywiste, a jednocześnie całkowicie ignorowane przez konwencjonalną medycynę. Jednak trzeba zaznaczyć, że holistyczne podejście do zdrowia nie stoi w opozycji do medycyny akademickiej. Medycyna naturalna, niekonwencjonalna jest z nią komplementarna, pomocnicza, pozwalająca pobudzić samoregulację i oczyszczanie organizmu, przywrócić harmonię w tych sferach życia pacjenta, których nie można usprawnić na drodze farmakoterapii.
Podejście holistyczne wywodzi się z filozofii wschodu. Chińczycy od tysięcy lat głoszą, że tylko harmonijne współżycie z naturą, niezakłócony przepływ energii w ciele, równowaga emocjonalna, umiarkowany ruch i właściwe odżywianie mogą zagwarantować zdrowie i witalność człowieka do późnej starości. Przyczyn chorób szukali w otoczeniu fizycznym chorego, w jego rodzinie, jego psychice, jego wewnętrznej harmonii lub jej braku.
Uważali, że aby wyleczyć człowieka, trzeba uwzględnić, że każdy z nas jest odrębną, niepowtarzalną jednostką. Trzeba zrozumieć jego indywidualność, a więc każdego leczyć inaczej. Uważali, że to co zbawienne dla jednego nie posłuży innemu. Nie istnieje jedna uniwersalna dieta, jeden zestaw ćwiczeń, gdyż każdy z nas jest inny. Tylko zrozumienie pacjenta pozwoli na odnalezienie źródła choroby. Lekarz jest więc doradcą i nauczycielem, który potrafi wskazać przyczynę choroby, zaproponować zmianę stylu życia, aby usunąć źródło problemu. Tak więc poszukiwanie źródeł choroby u pacjenta musi być poprzedzone dokładnym wywiadem, wypytaniem o wiele obszarów z jego życia, aby stwierdzić, który z tych obszarów jest dysfunkcyjny, Niezbędne jest uważne wysłuchania, poświęcenia czasu, nie ocenianie, stworzenia bezpiecznej atmosfery zaufania i zrozumienia. Znalezienie dysfunkcji czy to w rodzinie, w relacjach z bliskimi, w pracy, w codziennym stylu życia, pokazanie to choremu i zaproponowanie zmian w połączeniu z leczeniem standardowym może przynieść zaskakujące efekty. Ważna jednak w tym wszystkim jest współpraca terapeuty z chorym, który powinien przejąć na siebie odpowiedzialność za swoje zdrowie, Niezbędne jest aby chory czynnie uczestniczył w procesie leczenie, nie tylko biernie mu się poddawał. Wtedy droga do zdrowia choć czasami trudna, stresująca i frustrująca może niespodziewanie dokonać w człowieku transformacji i zaprowadzić go do pięknego, satysfakcjonującego życia.
Zapraszam do Naszego Centrum, gdzie znajdziesz porady zdrowotne, dietetyczne, wsparcie psychiczne i mentalne, relaks i odprężenie na każdym poziomie.
